Boeken


Reacties

Surplace is het enige sportboek dat ik ooit las, en nog wel in één ruk ook. Ik begrijp nu voor het eerst iets van een sport die net zozeer een cultuur is - Marcel Möring



Het was meer dan een eeuw lang nauwelijks voorstelbaar, een voorjaar zonder koers. Zonder gedokker over kasseien, zonder heuvelklassiekers, etappewedstrijden, massasprints en bergetappes. Totdat een virus onze maatschappij ging beheersen en de sport verviel tot een bijzaak in het leven.

Dit boek is het relaas van twee wielervolgers die aanvankelijk een wielerseizoen in duigen zien vallen. Ze tonen zich bezorgd over de impact van het virus, niet alleen op de samenleving, maar ook op de toekomst van de wielersport. Ze verbazen zich daarna over de veerkracht van organisatoren, ploegen en coureurs. Over een sport die zich aan de crisis ontworstelt en creactief omgaat met de beperkingen in tijden van corona.

Vele kopstukken uit de Lage Landen komen aan het woord. Grote namen als Patrick Lefevere, Iwan Spekenbrink, Wout van Aert, Wouter Vandenhaute, Anna van der Breggen en Tom Dumoulin. Ze kijken vooruit, naar hoe de sport verder gaat na het vreemdste jaar in de wielergeschiedenis, wat er moet gebeuren met de macht van de grote organisatoren, de veiligheid in en rond de koers en de manier waarop de sport zich via de televisie verkoopt. Maar ze kijken ook terug op een seizoen dat lang stilstond, als in een oneindige surplace, en daarna alsnog een spetterende finale kreeg met honderd dagen koers.


Gio Lippens en José De Cauwer maken bijna een mensenleven lang deel uit van de volgerskaravaan rond de belangrijkste wielerwedstrijden. De Cauwer was coureur, werd daarna ploegleider, bondscoach en begeleider van jong talent, en is tegenwoordig commentator bij koersen op de Vlaamse televisie. Lippens is sinds het begin van de jaren negentig de wielerstem om de Nederlandse radio, bij de NOS. Hij zat acht jaar lang achter op de motor in koers en verslaat nu zijn sport als commentator op de finish.












Reacties:

Het is beter te genieten van zijn fijne radiostem in de wetenschap dat Gio Lippens ook op papier de kunst verstaat om een goed verhaal te vertellen - Het Parool

Soms leidt wielrennen tot verrassende literatuur - Vrij Nederland

In Halverwege de Heuvel bedrijft Gio Lippens literatuur, waarbij hij heel handig gebruikt maakt van wat hij over wielrennen weet. De kracht van zijn roman zit hem niet in de ontknoping, maar in de manier waarop hij er in slaagt in de loop van het verhaal sympathieën te laten verschuiven door tegen het verwachtingspatroon in te schrijven - Hanta

De wendingen aan het eind van de roman zijn net wat spitsvondiger dan verwacht. De zoon beseft dat hij niet zo veel had moeten vragen. Soms is het beter om niet te weten - Nederlands Dagblad

Meer dan een wielerroman - Dagblad van het Noorden